Εκπαιδευτική Ένταξη; Μα για ποια Ένταξη μιλάτε; … Η παραδειγματική περίπτωση του 8χρονου Κυπρίου με σύνδρομο Down Πάμπλο – μπορεί να λέγεται και Πάμπος – Πινέδα.

εγκώμιο

Ο Ισπανός Πάμπλο Πινέδα είναι ο πρώτος στην Ευρώπη πτυχιούχος (δάσκαλος) με σύνδρομο Down, μια ζωντανή εδώ και λίγα χρόνια απόδειξη του τι σημαίνει αληθώς εκπαιδευτική ένταξη. Από τα πρώτα της στάδια (της προ-δημοτικής και δημοτικής εκπαίδευσης), εξελικτικά ως και τα πλέον προχωρημένα. Ένας δάσκαλος με τα όλα του, μια πορεία εξέλιξης παράδειγμα για όλους.

Ένταξη; Ποια ένταξη; Θα αστειεύεστε βέβαια, υπεράνω όλων το ηρωικό και ιερό (ευλογητό και από τους επί της γης εκπροσώπους Του) της Ένωσης συναίσθημα. Ώσμωση; Ποια ώσμωση; Θα αστειεύεστε βέβαια, τι διάολο σύμβολο (πολλαπλασιαστικό/σατανικό) είναι πάλι ετούτο, μόνο το άθροισμα το ενωτικό εμάς μας εμπνέει, πολλοί μαζί στρατιωτικά πειθαρχημένοι να παλλόμαστε υπερήφανοι από του εθνικού ύμνου το άκουσμα και να πάλλεται από τη δύναμη που τις ψυχές μας κατακλύζει ο κόσμος ολάκερος.

Ένταξη; Ποια ένταξη; Ο Κύπριος Πάμπλο Πινέδα μπορεί να περιμένει…  

Επειδή, αν μη τι άλλο, τα προσχήματα της εξέλιξης πρέπει να τηρούνται, του δόθηκε η ευκαιρία να δοκιμάσει να “περπατήσει” στα πρωτοπόρα ίχνη του Ισπανού δασκάλου, με άλλα λόγια αρμοδίως αξιολογήθηκε ως κατάλληλος για να μετάσχει στο λεγόμενο γενικό εκπαιδευτικό πλαίσιο. Όπου και αντιμετωπίστηκε παραδειγματικά! Γεύτηκε μικρό παιδί στο έπακρο τις συνέπειες της “ευκαιρίας άνευ αρχών και δυνατοτήτων”, αναδείχτηκε πριν καν του δοθεί η δυνατότητα να το καταλάβει στον απαραίτητο για την “ενιαία και αδιαίρετο ταυτότητα” του ακραία συντηρητικού περιβάλλοντος “παραδειγματικά στιγματισμένο”.

Δικαιώματα ήθελες Κύπριε Πινέδα; Πάρε την ευκαιρία σου, δίχως όμως καμιά μα καμιά δυνατότητα να τη διεκδικήσεις, πάρε την ευκαιρία σου δίχως καμιά μα καμιά αξία για να μπορέσεις βάσει αυτής να την ασκήσεις – Ζήτω η ενιαία και αδιαίρετη του (όποιου) ακραία συντηρητικού περιβάλλοντος ταυτότητα –  πάρε να έχεις!

Πάρτε να έχετε και εσείς την παραδειγματική περίπτωση του Κύπριου Πινέδα – ένα παιδί με σύνδρομο Down 8 χρόνων σε σχολείο της ευρύτερης περιοχής Λευκωσίας – όσο πιο περιεκτικά γίνεται. Η πηγή ενημέρωσής μας είναι άνθρωπος σοβαρός, επί χρόνια δοσμένος στην “υπόθεση της ένταξης”, όχι και πολύ “ενωτικός” στον τρόπο σκέψης του, γι’ αυτό και για τα δικά μας (αντί- ηρωικά) γούστα 100% αξιόπιστος:

*Από τις πρώτες του σχολείου μέρες ο Κύπριος Πάμπλο Πινέδα (ένας άλλος, Πάμπος – πιθανώς – Πινέδα που ποτέ δεν θα περπατήσει στα βήματα ένταξης του αυθεντικού Ισπανού) εγκαταλείπεται από την αρμοδίως (κατόπιν αξιολόγησης) δοσμένη βοηθό-συνοδό του. Χαμπάρι δεν παίρνει και η δασκάλα του (σύνδρομο αναρμοδιότητας, δεν είναι δική μου δουλειά/ ευθύνη, άρα επ’ αυτής δεν παίρνω χαμπάρι τίποτε), το παιδί τυχαία εντοπίζεται από πρόσωπο της οικογένειάς του φοβισμένο να περιφέρεται στο παρκινγκ του σχολείου.

εύλογη διαμαρτυρία του οικογενειακού περιβάλλοντος για την εγκατάλειψη του παιδιού, συσπειρώνει εναντίον του την κοινότητα των δασκάλων. Όλοι μαζί – άτιμο σύνδρομο – ΕΝΩΜΕΝΟΙ!  Ο Κύπριος Πινέδα χαρακτηρίζεται από όλους ως παιδί με προβλήματα συμπεριφοράς, ενοχλητικό, ευέξαπτο, επιθετικό προς τα άλλα παιδιά. Μέχρι τότε, πριν δηλαδή να του δοθεί η “ευκαιρία” ένταξης στο γενικό εκπαιδευτικό πλαίσιο, χαρακτηριζόταν από όλους στον περίγυρό του ως ένα εξαιρετικά ήσυχο – με κριτήριο τη κοινωνική συμπεριφορά – παιδί.

*Ο κοντινός του περίγυρος εμπιστεύεται το παιδί, γίνεται αποδέκτης της μαρτυρίας του για επιθετική εναντίον του συμπεριφορά της βοηθού- συνοδού του. Ευγενώς ζητάει από τους ανθρώπους του σχολείου την αντικατάστασή της, ως απάντηση στο αίτημα επιχειρείται ο εφησυχασμός: “Μην ανησυχείτε, θα έχουμε πλέον εμείς το νου μας”. Δεν τον έχουν, αυτό δα έλειπε, το σύνδρομο της αναρμοδιότητας – ένα εκ των πολλών και συμπληρωματικών που όλα πηγάζουν από το κεντρικό “της ένωσης” – ανήκει και αυτό στα “ηρωικά και αήττητα”. Το οκτάχρονο παιδί κτυπιέται άσχημα (κακοποιείται) – η “βοηθός” του υποβάλλει παραδειγματικά τον αγκώνα του σε ρόλο μαρτυρικό “αντιστασιακού” τη στιγμή του κλεισίματος βαριάς πόρτας – ο κοντινός τoυ περίγυρος υποχρεώνεται σε έξοδο από την αμυντική τακτική της ευγένειας. Ώρα της αξίωσης καταλογισμού ευθυνών.

εγκώ

*Ενωμένοι! Ηρωικά! ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ! Εναντίον του παιδιού με σύνδρομο Down και της οικογένειάς του που αξίωσαν – σα δε ντρέπονται οι αθεόφοβοι, δεν φτάνει που στο παιδί τους δόθηκε η “ευκαιρία” – να καταλογιστούν ευθύνες, αμφισβητώντας έτσι στον βαθύ πυρήνα (των χρωμοσωμάτων) του το ηρωικό και κυρίαρχο “της ένωσης” σύνδρομο. Και, πλέον, όχι μόνοι τους οι “όλοι μαζί” εκπαιδευτικοί, μαζί τους και όλο το ευρύτερο σχολικό περιβάλλον, ενεργοποιημένο από ομάδα γονέων των άλλων – των “όλων μαζί”- μαθητών. Γνωμοδότηση: Ο Κύπριος Πινέδα φταίει για όλα, είναι κακός, είναι παραβάτης, είναι επικίνδυνος, είναι ανεπιθύμητος. Κατόπιν αυτής, ώρα για ηρωική (εθνικής έμπνευσης) δράση: Άσκηση ψυχολογικής βίας με όλους τους δυνατούς τρόπους – εμείς δεν είμαστε οι πολλοί; οι πολλοί και όλοι μαζί ενωμένοι; – προς το οκτάχρονο με σύνδρομο Down παιδί και την οικογένειά του, κοινή/ ενωτική και η αξίωση: Φύγετε! Αλλιώς…

*Ως εδώ τα βήματα που συνθέτουν την παραδειγματική περίπτωση του Κύπριου Πάμπλο (ή Πάμπου;) Πινέδα. Το επόμενο θα μπορούσε να είναι η εγκατάλειψή του και από το κοντινό/ οικογενειακό περιβάλλον – για να νιώσει και αυτό το ιερό και ηρωικό συναίσθημα που πηγάζει από την υποταγή στο σύνδρομο της ένωσης – όμως αυτό δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που μας διαβάζετε. Ευτυχώς, ευτυχέστατα λέμε εμείς, διακρίνοντας σε αυτό το μη βήμα την ύστατη γραμμή άμυνας μα και συνάμα το πρώτο μέτωπο επίθεσης, με στόχο (ακόμα μακρινό) τη διαφυγή από τα τείχη της καθυστέρησης.

Ευτυχώς, ευτυχέστατα λέμε εμείς, όμως δεν είναι αυτό το μείζον ζήτημα. Το μείζον ζήτημα είναι τι λέτε εσείς, οι πολλοί…

Toυ Αντώνη Σκορδίλη

Ετικέτες