Η κλασική περίπτωση εμβάθυνσης στον πολιτικό φανατισμό στο έργο του Θουκυδίδη είναι η αφήγηση των εμφύλιων συρράξεων που ξεκίνησαν στη Κέρκυρα [ το 427 π.χ. ] και εξαπλώθηκαν σε όλη την Ελλάδα.

Γιατί σας γράφουμε αυτό που σας γράφουμε και εσείς διαβάζετε αυτό που διαβάζετε; Όχι εξαιτίας κάποιου γενικού ενδιαφέροντος για την Ιστορία του Θουκυδίδη – είναι εκτός γκάμας κεντρικών ενδιαφερόντων μας – αλλά διότι εντός αυτής [ με οδηγό μας την εξαιρετική επισκόπηση με θέμα/ τίτλο Μια Ιστορία των Ιστοριών του ΤΖΟΝ ΜΠΑΡΟΟΥ που στην ελληνική κυκλοφορεί από τον ΤΟΠΟ ] επιχειρείται απάντηση σε ένα ομολογουμένως πολύ ενδιαφέρον φιλοσοφικό – υπό την έννοια ότι διατρέχει όλη την ιστορία των πολιτισμών – ερώτημα: Είναι η ανθρώπινη φύση αιώνια;

Κατά τον Θουκυδίδη η απάντηση είναι ΝΑΙ. Με σημείο εκκίνησης τους κερκυραίους δημοκράτες που νιώθοντας ότι απειλούνται ξεκίνησαν να σφάζουν συμπολίτες τους και εστιάζοντας στα επακόλουθα – “η γνώση αυτών που είχαν συμβεί προηγουμένως σε άλλα μέρη γινόταν αιτία για νέες ακρότητες επαναστατικού ζήλου, με ανήκουστες αγριότητες για εκδίκηση” ή λίγο παρακάτω για να προσαρμοστούν στην αλλαγή των γεγονότων οι λέξεις έπρεπε νομοτελειακά να αλλάξουν κι αυτές το συνηθισμένο τους νόημα, η επιθετικότητα έγινε ανδρεία και η μετριοπάθεια δειλία” – ο Θουκυδίδης σε πνεύμα φιλοσοφικό αποφαίνεται:

  1. “… η ανθρώπινη φύση, πάντα έτοιμη να προσβάλει, ακόμα και εκεί όπου υπάρχουν νόμοι, αναδείχτηκε περήφανα στα αληθινά της χρώματα, ανίκανη να ελέγξει το πάθος, απείθαρχη στην ιδέα της δικαιοσύνης, εχθρός κάθε πράγματος ανώτερης από αυτήν”
  1. “…οι άνθρωποι κάνουν τότε σκοπό τους να καταργήσουν τους καθολικούς νόμους της ανθρωπιάς που υπάρχουν για να δίνουν ελπίδα σωτηρίας σε όλους εκείνους που βρίσκονται σε δύσκολη ή αδύναμη θέση, αντί να θυμούνται ότι μπορεί να έρθει ο καιρός που και οι ίδιοι θα βρίσκονται σε κίνδυνο και θα έχουν την ανάγκη από την προστασία τους”.

Υστερόγραφο [ δικό μας ]: Όχι, δεν σας ζητάμε να αποδεχτείτε ανεπιφύλακτα το ΝΑΙ του Θουκυδίδη. Το αντίθετο! Σας το προσφέρουμε σαν οικεία βάση προβληματισμού – μιας και υποπτευόμαστε ότι οι πλείστοι είστε επιρρεπείς στην υπόθεση [ μη ] εργασίας ότι “οι αρχαίοι μας πρόγονοι τα έχουν πει όλα” – ώστε να [ θελήσετε να ] αναμετρηθείτε με το ερώτημα.

[ egomiocyprus ]